De 52-jarige S.V. Chitra is opzichter op de rubberplantage New Ambadi in de staat Tamil Nadu in India. En hij is trotse vader van twee dochters. De jongste, Vasudevan, trouwde 1 jaar geleden.

Dat betekent dat S.V. Chitra ook een tevreden man is. Niet alleen omdat Vasudevan gelukkig is met haar man, maar ook omdat de deelnemer van Joint Body (de mannen en vrouwen, die door collega’s genomineerd worden om te beslissen waaraan het fair trade geld uitgegeven zou moeten worden) Chitra een rentloos krediet van Rs. 40.000 (480 euro) hebben gegeven. Nee, het geld werd gelukkig niet gebruikt voor het amuseren van ongeveer duizend bruiloftsgasten, het is gebruikelijk in Tamil Nadu dat de gasten een gift doneren dat de kosten van het eten en drinken afdekt. Het krediet dient daarvoor om Vasudevans, ze is lerares, spaargeld te verbeteren en daarvan gouden sieraden te kopen.

Om naar de Goldbasar in de naastgelegen stad te rijden om daar gouden kettingen en armbanden te kopen klinkt fantastisch, maar of die sieraden haar mooi staan is voor Vasudevan secundair. De sieradenaankoop is vooral een financiële investering (omdat de goudprijzen stijgen in het trouwseizoen van december tot en met mei). Door haar bruiloft werd Vasudevan deel van de familie van haar man, maar haar sieraden blijven van haar, ze zijn in haar bezit. Als ze de traditie volgt dan schenkt zij tijdens het huwelijk van haar dochter een sieraad, zoals haar eigen moeder dat ook gedaan heeft. Dit gebaar staat voor een onuitgesproken boodschap: mocht ze ruzie krijgen met haar man en scheiden, dan kan ze haar sieraden verkopen waardoor ze genoeg geld heeft om van te leven.

Echter is nu de enige zorg van Vasudevans, dat zij haar man te weinig ziet. Hij is naar Bhopal overgeplaatst, een stad ongeveer 2.000 km ten noorden van haar woonplaats, en daarom zien ze elkaar nu alleen maar eens in de twee a drie maanden wanneer haar man voor een lang weekend vrij heeft. Vasudevan geeft natuurkunde op een junior college, vergelijkbaar met een gymnasium, waar de scholieren 16 a 17 jaar zijn. ‘Ik hou van mijn beroep’, zegt Vasudevan, ‘en ik verhuis alleen naar mijn man in Bhopal als ik er zeker van ben dat ik daar als lerares kan werken.’

Een zin die uit de mond van een jonge vrouw uit Europa of Amerika niet ongewoon is, maar voor een jong meisje uit India alles behalve vanzelfsprekend. Zelfs wanneer haar man of haar schoonouders haar beslissing om werkende te blijven niet accepteren, geven haar sieraden haar de financiële veiligheid om te doen wat zij goed vindt en les te blijven geven. Op deze manier verandert een rentevrije lening het leven van een familie in India, dat door de van Fair Squared (en Fair Rubber Verein) betaalde fair trade premie meegefinancieerd is. Dat van S.V. Chitra omdat hij geen schulden krijgt door de bruiloft van zijn jongste dochter en dan van Vasudevan omdat zij de vrijheid over haar toekomst zelf kan beslissen.

Photo credit: Fair Rubber © Martin Kunz